کوهی به نام «گا»

میگویند در زمان قدیم در سرزمینی -شما فکر کنید همینجا- مردم وقتی میخواستند کارهای بزرگ و مهمی انجام بدهند، بر سر کوهی که در نزدیکی آن سرزمین مذکور قرار داشت میرفتند. کوه مذکور «گا» نام داشت و این چنین شد که از آن به بعد رسم شد هروقت کسی کار بزرگ و مهمی داشت که میخواست انجام دهد، در بوق و کرنا میکرد که آهای ملت من به«گا» میروم روزگار گذشت و گذشت تا به ما رسید. در روزگار ما دیگر برای کارهای بزرگ و سخت به بالای کوه مذکور نمیروند چه بسا کوه مذکور تا به حال در اثر توسعه شهر سازی به«گا» رفته باشد. حال اینکه آن کوه چگونه با بالای خود رفته است بحثی جداست. در زمانه ما وقتی بخواهند بگویند کار مهمی انجام داده اند یا اینکه نتیجه آن کار خیلی بزرگ و مهم است میگویند که بگا رفته ایم. توجه داشته باشید که بعضی مواقع شما نمیخواهید «به گا» بروید، ولی با کارهایی که اطرافیان شما انجام میدهند شما ناچارا علی رغم میل باطنی مجبورید به گا بروید، که توفیق اجباری نصیبتان گشته. آیا شما از این وضع ناراحتید، خدای خود را شکر کنید که به جاهای دیگر شما را نفرستادند.