به بهانه روز معلم

همیشه دلم می‌خواست توی هرمقطعی که میرفتم بالاتر برم به معلم‌های دوران دبستانم بگم، فکر می‌کردم خوشحالشون کنه. گذشت تا اینکه دیگه نتونستم باهاشون ارتباط برقرار کنم از اون شهر رفتیم. احتمالا تا حالا همشون دیگه بازنشسته شده‌اند. دوران خوبی بود، با کلی خاطره. خاطره‌هاش زیاد هیجان‌انگیز نیستند بیشتر عادی هستند. ولی بخشی از زندگی منو تشکیل میدن.

هرمزگان-بندرعباس-میناب-دبستان حافظ- کلاس اول آقای احمدی، کلاس دوم خانم شریفی، کلاس سوم آقای مظفری، کلاس چهارم آقای شهیدی، کلاس پنجم آقای کریمی. مدیر مدرسه آقای ارجمندی، ناظم آقای اسلامی، بابای مدرسه آقای رحم‌دل، هر جا هستند بهترین‌ها رو براشون آرزو می‌کنم. دلم میخواد یه بار دیگه ببینمشون.